شادمانی که هدف مشترک افراد است و همه برای رسیدن به آن تلاش میکنند، عبارت است از: ارزشیابی افراد از خود و از زندگیشان.
ماتلین و گارون (1979) و همچنین آرجیل، مارتین و لو (1995)، شادکامی را هیجان مثبت، رضایت از زندگی و نبود هیجان منفی، از جمله افسردگی و اضطراب میدانند. آنها روابط مثبت با دیگران، هدفمند بودن زندگی، رشد شخصیت و دوست داشتن دیگران و طبیعت را بخشی از شادکامی دانستند و نشان دادند افراد به دلیل ارزیابی مثبت از رویدادها شادتر هستند.جامع ترین و در عین حال عملیاتی ترین تعریف شادمانی را وینهون(1988) ارائه داده است. به نظر او، شادمانی به قضاوت فرد از درجه یا میزان مطلوبیت کیفیت کل زندگی اطلاق میشود. به عبارت دیگر؛ شادمانی به این معناست که فرد چقدر زندگی خود را دوست دارد.
منبع:فصلنامه فرهنگ در دانشگاه اسلامی ، شماره 1
شادمانی ,افراد ,زندگی ,فرد ,، ,شادکامی ,تعریف شادمانی ,شادمانی به ,وینهون 1988 ,1988 ارائه ,را وینهون
درباره این سایت